အဆိပ္သင့္လက္ႏွင့္ပန္းပ်ိဳးသူမ်ားအတြက္ကၽြန္ေတာ့္အေတြး၊ တို႕ဟူးသုပ္ ပညာေရး ႏွင့္ေမွ်ာ္လင့္မိေသာ၀ိုင္းၾကီးခ်ဳပ္။

ဖြံ႕ျဖိဳးေျပာင္းလဲတိုးတက္ေနျပီျဖစ္တဲ့ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးမွာအနာဂတ္တိုးတက္ဖို႕ဆိုတာ မ်ိဳးဆက္သစ္ေလး

မ်ားႏွင့္သက္ဆိုင္မႈရွိေနပါတယ္။မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေလးမ်ားကုိအနာဂတ္ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြျဖစ္ဖို႕
အတြက္မူလအေျခခံပံုစံသြင္းထုဆစ္၊ပ်ိဳးေထာင္ေပးသူေတြကမူလတန္း၊အလယ္တန္းဆရာ၊ဆရာမေတြျဖစ္
ၾကပါတယ္။စိတ္ဓါတ္၊စည္းကမ္း၊ပညာဆိုတဲ့ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕ေဆာင္ပုဒ္ကိုကေလးငယ္မ်ားရင္ထဲစတင္
ထည့္ေပးသူေတြကလည္းမူလတန္း၊အလယ္တန္းျပဆရာ၊ဆရာမေတြဘဲျဖစ္ပါတယ္။
သို႕ေသာ္မူလတန္းကေလးငယ္မ်ားကိုျပဳ
စုပံုသြင္းပ်ိဳးေထာင္ရာတြင္မူလတန္း၊အလယ္တန္းျပဆရာ၊ဆရာမမ်ားအေနျဖင့္မိမိကိုယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္သာ
မရည္ရြယ္ဘဲအနာဂတ္တိုင္းျပည္တိုးတက္ေရး၊သာယာေရးတို႕အတြက္ေစတနာအမွန္ထားျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရန္
လိုအပ္ပါတယ္။အနာဂတ္မွာႏိုင္ငံတစ္ခုတိုးတက္ေျပာင္းလဲဖို႕ဆိုတာပညာတတ္လူငယ္ေမာင္မယ္မ်ားကိုေမြးထုတ္
ေပးေနတဲ့ပညာေရးစနစ္နဲ႕ပညာေရး၀န္ထမ္းေတြျဖစ္တဲ့ဆရာ၊ဆရာမေတြအေပၚအေျခခံမူတည္ပါတယ္။“ပညာ
ျမင့္မွလူမ်ိဳးျမင့္မယ္”ဆိုတဲ့ေဆာင္ပုဒ္ကိုလည္းလက္ကိုင္ထားက်င့္သံုးေနၾကျပီျဖစ္ပါတယ္။အေပၚအက်ၤ ီအျဖဴ၊
ေအာက္လံုခ်ည္အစိမ္းေရာင္ႏွင့္ရိုးရွင္းေသာယူနီေဖာင္း၀တ္ဆင္ၾကတဲ့ပညာေရး၀န္ထမ္းဆရာ၊ဆရာမမ်ားသည္
ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္အေရးၾကီးေသာသရုပ္ေဆာင္မ်ားျဖစ္ပါတယ္။ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ား၊ႏိုင္ငံ၀န္ထမ္းေကာင္း
မ်ား၊အတတ္ပညာရွင္မ်ား၊ႏိုင္ငံေတာ္မွအားထားရသည့္ထက္ျမတ္၊ထြန္းေပါက္ေသာလူသားမ်ားကိုေမွာ္၀င္ေသာလက္
အစံုျဖင့္ေမြးထုတ္ပ်ိဳးေထာင္သူမ်ားျဖစ္သည္ကိုေလးနက္စြာခံစားနားလည္ၾကရန္လည္းလိုအပ္ပါတယ္။
ႏုနယ္ေသာမူလတန္းအရြယ္ကေလးငယ္မ်ား၏ေျဖာင့္ျဖဴးေသာအနာဂတ္လမ္းကိုေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ၾကရန္ပညာေရးသည္
ပန္းခင္းေသာလမ္းအျဖစ္သာပံုေဖာ္ေစခ်င္ပါတယ္။ယခုမ်က္ေမွက္ကာလတြင္ႏုနယ္ေသာကေလးငယ္မ်ားအတြက္အနာဂတ္
ကိုေငြေၾကးႏွင့္ဖလွယ္ယူေနရေသာပညာေရးဆူးခင္းအဆိပ္သင့္လမ္းမ်ိဳးတြင္သာေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကရသည္ဟုထင္မိပါတယ္။
အဆိပ္သင့္ေသာလက္မ်ားျဖင့္ပ်ိဳးေထာင္ေနၾကတယ္လို႕လည္းထင္မိပါတယ္။သို႕ေသာ္ဆရာ၊ဆရာမအားလံုးကိုသိမ္းၾကံဳးသတ္
မွတ္ထင္ျမင္မိျခင္းမ်္ိဳးမဟုတ္ပါ။သီလဂုဏ္၊သမာဓိဂုဏ္၊
ပညာဂုဏ္ျပည္စံုျပီးေစတနာ၊၀ါသနာ၊အနစ္နာဆိုတဲ့နာသံုးနာအေပၚအေျခတည္တဲ့ရာခိုင္ႏႈန္းနည္းလူနည္းစု၊
ဆရာ၊ဆရာမမ်ားသည္တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာအနႏၱဂိုဏ္း၀င္ဆရာသခင္မ်ားအျဖစ္ယခုအခ်ိန္အထိလည္းရွိၾကပါတယ္။
ယေန႕ေခတ္ပညာေရးေလာကအမ်ားစုမွာပညာေရးပန္းခင္းအလယ္တြင္ေစ်းကြက္စီးပြားေရးဆန္ေသာ၊မိမိကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္
မ်ားကိုပိုင္းျခားေရာင္းစားၾကေသာ
(times seller)မ်ားအျဖစ္(သို႕မဟုတ္)အသျပာဆရာမ်ား
အျဖစ္ရပ္တည္ေနၾကျခင္းသည္ပညာေရးေလာကအတြက္အေရာင္စြန္းညစ္ေထးရံုမွ်မက၊ေလွ်ာ္ဖြတ္ရခက္တဲ့အစြန္အ
ထင္းမ်ားအျဖစ္တည္ရွိေနၾကပါတယ္။အေရာင္စြန္းညစ္ေထးသူမ်ားအေနျဖင့္ဆရာ၊ဆရာမဆိုတာေစတနာ၊၀ါသနာ၊အနစ္နာ၊
ဆိုတဲ့နာသံုးနာအေပၚမွာသာအေျခတည္ရံုသာမဟုတ္ဘဲႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ကိုယ္စားျပဳပံုေဖာ္၊ထု
ဆစ္သူမ်ားအျဖစ္မိမိတန္ဖိုးႏွင့္ႏိုင္ငံအတြက္အေရးပါပံုကိုေလးေလးနက္နက္နားလည္သေဘာေပါက္ရန္လည္းလိုအပ္တယ္
လို႕ထင္မိတယ္။ႏိုင္ငံေတာ္၏လခစားပညာေရး၀န္ထမ္းဆရာ၊ဆရာမမ်ားသည္“က်ဴရွင္”ဆိုသည့္
ေငြေၾကးအရလြယ္မႈတစ္ခုကိုသာမၾကည့္သင့္ဘဲဆရာဆိုတဲ့ျမင့္ျမတ္ဂုဏ္တစ္ခုအတြက္ထည့္တြက္ငဲ့ကြက္သင့္
တယ္လို႕ယူဆမိတယ္။ပညာေရးေလာကအတြက္ေခတ္စနစ္ေတြေျပာင္းလဲလာေသာ္လည္းဆရာ၊ဆရာမမ်ား
အတန္းပိုင္မ်ားက်ဴရွင္ေပးေသာေခတ္သည္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရခက္သည္ကိုေတြ႕ျမင္မိပါတယ္။မည္သည့္အတြက္
ေျပာင္းလဲရခက္သည္ကိုလည္းအေျဖရွာၾကည့္သင့္ေၾကာင္းေတြးမိပါတယ္။ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးရွိပညာေရး၀န္ထမ္းမ်ာျဖစ္ေသာ
ဆရာ၊၊ဆရာမမ်ား“က်ဴရွင္”သင္ၾကားျခင္းမလုပ္ရဟုပညာေရး၀န္ၾကီးဌာန၏လမ္းညႊန္မႈအတိုင္း
ဥပေဒႏွင့္စည္းကမ္းထုတ္ျပန္ထားေသာ္လည္းအျပစ္ဒဏ္ႏွင့္အျပစ္ေပးျခင္းအားနည္းေနေသာ
ေၾကာင့္တိက်စြာလိုက္နာရန္ခက္ခဲၾကျပီးခ်ိဳးေဖာက္ရန္လြယ္ကူေနၾကသည္ဟုထင္ျမင္မိပါတယ္။
(Tutor) (tutorial)ဆိုသည့္အဂၤလိပ္ေ၀ါဟာရမွဆင္းသက္လာေသာ(tution)“က်ဴရွင္”ဆိုတဲ့ေ၀ါဟာရမွာျမန္မာစကားမွဆင္းသက္လာ
သည္မဟုတ္ေသာ္လည္းျမန္မာျပည္တြင္ေခတ္စားအျမစ္တြယ္လာသည္မွာယေန႕တိုင္ေအာင္ျဖစ္ပါတယ္။ျမန္မာျပည္အ၀ွမ္းမွာ
ထြန္းကားေခတ္စားလွ်က္ရွိေသာက်ဴရွင္ေပးျခင္းမွာ(အတတ္ပညာျဖင့္စီးပြားရွာ
ျခင္း)တစ္မ်ိဳးအျဖစ္အလြတ္သင္၊အျပင္သင္မ်ားအတြက္သင့္ေလွ်ာ္ေသာ္လည္းအစိုးရလခစားဆရာ၊ဆရာမမ်ား
အတြက္တားျမစ္ခ်က္တစ္ခုျဖစ္ေနပါတယ္။သို႕ေသာ္မုန္႕လံုးစကၠဴကပ္ေနၾကေသာဆရာမမ်ားႏွင့္မူလတန္းေက်ာင္းသားမိဘမ်ား
၏သူျပိဳင္ကိုယ္ျပိဳင္အႏိုင္ၾကဲခ်င္ၾကတဲ့ပညာေရးျပိဳင္ဆိုင္မႈတြင္သန္႕ရွင္းေသာေလာကစြန္းထင္းညစ္ေပရသည္ဟုထင္မိပါတယ္။
ကေလးငယ္ခ်င္းယွဥ္ျပိဳင္မႈအသြင္မဟုတ္ဘဲမိဘမ်ားစိတ္၊ကေလးခႏၱာကိုယ္အသြင္ျဖင့္ျပိဳင္ဆိုင္ၾကသျဖင့္အတန္းပိုင္ဆရာမကိုလက္ေဆာင္ေပး၊
ခ်ဥ္းကပ္၊က်ဴရွင္အပ္ျဖစ္လာၾကတယ္။နာသံုးနာအေျချပဳအရင္းတည္တဲ့ပ်ိဳးေထာင္လက္ေတြကိုအဆိပ္သြင္းၾက
တယ္လို႕ထင္မိပါတယ္။အဆိပ္သြင္းခံရတဲ့ပ်ိဳးေထာင္လက္ေတြအဆိပ္သင့္လာတဲ့အခါ၊အျမစ္တြယ္လာတဲ့အခါ
စီးပြားေရးတစ္ခုအသြင္ေျပာင္းလဲ၊အကြက္ခ်စီမံ၊ေရြးခ်ယ္သင္ၾကားျပီးအခ်ိန္ေပး၊ေမးခြန္းေပး၊က်ဴရွင္ေပးတဲ့
အေရာင္၊အေရျပား၊ၾကြယ္၀မႈခြဲျခားတဲ့ပညာသင္စနစ္ေတြထြန္းကားလာတယ္လို႕ျမင္မိပါတယ္။က်ဴရွင္တက္ႏိုင္တဲ့ကေလးေတြ
မွာေတာ့စာေမးပြဲေျဖရင္အားလံုးအဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ျပီး၊အတန္းပိုင္က်ဴရွင္မအပ္ႏိုင္တဲ့ကေလးေတြမွာေတာ့မည္သို႕ေနၾကမည္
ကိုေတြးၾကည့္သင့္တယ္လို႕ထင္ပါတယ္။မူလတန္းအရြယ္မွာဘဲပညာေရးကိုေငြ
ေၾကာင့္ခြဲျခားခံရတဲ့ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ညွိဳးငယ္သြားတဲ့စိတ္ဓါတ္ကိုဘယ္လိုကုစားၾကမလဲလို႕အေလးထားေတြး
ေပးေစခ်င္ပါတယ္။မိဘေငြေၾကးတတ္ႏိုင္လို႕အတန္းပိုင္ဆရာမရဲ႕က်ဴရွင္တက္ရတဲ့ကေလးေတြမွာလဲငါ့မိဘ
ေတြေငြေၾကးအကုန္အက်ခံေပးတာဘဲ၊ငါတို႕ပိုက္ဆံတတ္ႏိုင္လို႕သင္ရတယ္ဆိုတဲ့ေငြေၾကးနဲ႕ပညာေရးကိုယွဥ္တြဲတဲ့အျမင္မ်ိဳး
လည္းသက္ေရာက္မႈရွိႏိုင္ပါတယ္။မူလတန္းအရြယ္ႏုနယ္ပါတယ္ဒီအေတြးမ်ိဳးမ၀င္ေလာက္ဘူး
မထင္ပါနဲ႕ယခုေခတ္ကာလကေလးငယ္ေတြရဲ႕ဥာဏ္ရည္ေတြသိပ္ေကာင္းၾကပါတယ္။ယခင္ကာလ(၆)လသားအရြယ္ကေလး
ငယ္ေတြမိဘေခ်ာ့ျမဴရင္မသိႏိုင္ၾကေပမယ့္၊အခုေခတ္ေမြးကင္းစ(၆)လသားအရြယ္ကေလး
ငယ္ေတြကေတာ့ခိုးခိုးခစ္ခစ္နဲ႕အသံထြက္တဲ့အထိရီျပပါလိမ့္မယ္။ဤသို႕ဆိုလွ်င္မူလတန္းအရြယ္ကစျပီးေငြေၾကးနဲ႕ပညာေရး
အျမင္သက္ေရာက္မႈရွိတဲ့ကေလးေတြၾကီးျပင္းလို႕လုပ္ငန္းခြင္၀င္ျပီးႏိုင္ငံတာ၀န္ေတြထမ္းေဆာင္ၾကတဲ့အခါ၀ါသနာနဲ႕စိတ္အရင္း
ခံေပၚမွာမူတည္မွာလားေငြေၾကးအေပၚမူတည္မွာလားဆိုတာစဥ္းစားေတြးၾကည့္

သင့္ပါတယ္။ေငြေၾကး၊အေရာင္အေသြး၊ပညာေရးခြဲျခားလာေတာ့မိဘေတြမွာလည္းအတန္းပိုင္က်ဴရွင္မွမအပ္ရ
ရင္ကိုယ္ကေလးစာမတတ္ေတာ့သလိုစိတ္အမွတ္မွားျပီး၊မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္တဲ့ဗိုင္းရပ္စပိုးတစ္မ်ိဳးကူးစက္လာၾက
တယ္။ဤသို႕ဆိုလွ်င္မုန္႕လံုးစကၠဴကပ္ျခင္းလား(သို႕မဟုတ္)ကေလးပံုျပင္ထဲကလိုသစ္ငုတ္တိုအေပၚေမ်ာက္
ထိုင္ေနတုန္းဦးေခါင္းေပၚလင္းတနားလို႕ေမာင္းေလ၊ပ်ံေလ၊ပ်ံေလ၊ေမာင္းေလဆိုတဲ့မဆံုးတဲ့အရာတစ္ခုလားဆို
တာစဥ္းစားစရာျဖစ္လာပါတယ္။
တို႕ဟူးသုပ္ ပညာေရး
မူလတန္းအရြယ္ကေလးငယ္ေတြမွာနံနက္ဆိုလွ်င္ေက်ာင္း၊ေက်ာင္းမွျပန္လွ်င္တစ္ေအာင့္နားျပီးက်ဴရွင္၊က်ဴရွင္မွ
ျပန္လွ်င္ေက်ာင္းအိမ္စာ၊က်ဴရွင္အိမ္စာမ်ားလုပ္ၾကရျပန္တယ္။အိမ္စာျပီးရင္တစ္ေအာင့္နားျပီးစာက်က္ရျပန္
တယ္။ႏုနယ္တဲ့ကေလးငယ္ေတြရဲ႕အားလပ္ခ်ိန္နည္းတာေတြရေတာ့ဟိုယခင္ကမူလတန္းကေလးေတြလိုလြတ္လပ္ေပ်ာ္ပါးစြာ
စာသင္ခဲ့ရ၊ေဆာ့ကစားခြင့္ရခဲ့တာေတြဒီဘက္ေခတ္ကေလးေတြမွာေပ်ာက္ဆံုးေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ယခုေခတ္ပညာေရးနဲ႕
ပတ္သတ္ျပီးကာယ၊ဥာဏ၊စာရိတၱနဲ႕ရသ၊သက္ေမြးဘက္စံုပညာေရးအေၾကာင္းကိုေက်ာင္းသားမိဘတစ္ဦးနဲ႕ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြး
မိေတာ့မွတ္သားစရာေတြၾကားခဲ့ရပါတယ္။“
“ငါ့ေမာင္ရယ္ ၊နင္လည္းစာေတြဖတ္၊ဂ်ာနယ္ေတြဖတ္ေနတာဘဲ၊အခုေခတ္မွာတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား၊ေက်ာင္းသူေတြေတာင္ပညာေရးနဲ႕ပတ္
သတ္ျပီးခံစားရတာေတြဂ်ာနယ္မွာေရးထားၾကတာေတြ႕မွာပါ။အတန္းပိုင္ဆရာမေတြက်ဴရွင္ျပ၊ကေလးငယ္ေတြအနားမရတာတစ္ႏိုင္ငံလံုး
မွာျဖစ္ေနတာနင္ဘာေျပာလို႕ရမွာလဲ၊နင္ေျပာရင္နင္ငပြၾကီးျဖစ္မွာေပ့ါ၊ပညာေရးနဲ႕ပတ္သတ္ရင္ငါနဲ႕ေဆြးေႏြးစမ္းပါ။ငါကရန္ကုန္university
ကေက်ာင္းျပီးထားတဲ့graduate
တစ္ေယာက္ပါ။ခုေခတ္ပညာေရးမွာမူလတန္း၊အလယ္တန္းစာေျဖအမွတ္ေပးစနစ္က(သည္၊၏)ေတာင္မွားလို႕ရတာမဟုတ္ဘူး။
အဲဒီေတာ့အတန္းပိုင္က်ဴရွင္သင္မွရမယ္ေလ၊က်ဴရွင္သင္တာကလည္းတစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာျဖစ္ေနတာဆိုေတာ့ေခတ္
ေရစီးေၾကာင္းေပါ့။ငါ့အေမဆိုရင္ငါတို႕ငယ္ငယ္ထဲကအတန္းပိုင္ဆရာမက်ဴရွင္လာျပျပီဆိုရင္အေမကတို႕ဟူးသုပ္တစ္ပြဲ၊ေရေႏြးၾကမ္းအိုးနဲ႕
ဧည့္ခံတယ္ငါတို႕စာသင္တဲ့ေဘးကထိုင္ျပီးဂိုဒ္လုပ္ေပးတာ၊အဲဒီလိုလုပ္ေပးတာငါ့အစ္မလက္ထက္ျပီးေတာ့၊ငါ့လက္ထက္အထိလုပ္ေပးခဲ့တာ
။ငါေတာင္တကၠသိုလ္မွာက်ဴတာလုပ္မလို႕ေငြေၾကးမတတ္ႏိုင္လြန္း
လို႕မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး”ဟုေျပာျပတာကိုမွတ္သားခဲ့ရပါတယ္။ဤသို႕ဆိုလွ်င္တစ္ဦးေကာင္းတစ္ေယာက္ေကာင္းျဖင့္္မေျပာင္းလဲႏိုင္ေသာ္လည္း
ငယ္စဥ္ကၾကားဖူးေသာသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကမ္းေျခမွာလမ္းေလွ်ာက္ထြက္သည္ကိုသတိရလိုက္မိပါတယ္။“သာယာတဲ့ကမ္းေျခတစ္ခုမွာအရမ္း
ခင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္လမ္းအတူ
ေလွ်ာက္လာၾကတယ္။သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ေလွ်ာက္လာရာသဲေသာင္ျပင္စပ္ကိုလႈိင္းလံုးေတြတ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႕ေျပးတက္လာၾကတယ္။လိႈင္းလံုးေတြျပန္
က်သြားတဲ့အခ်ိန္မွာသဲေသာင္ျပင္မွာငါးကေလးေတြတင္က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။ေနာက္ထပ္လႈိင္းလံုးတစ္လံုးမလာခင္စပ္ၾကားမွာတင္က်န္ရစ္တဲ့ငါးေလးေတြေသ
တဲ့ငါးကေသတယ္၊ေနာက္ထပ္လာတဲ့လႈိင္းလံုးကိုမွီတဲ့ငါးကအသက္ရွင္ျပီးပင္လယ္ထဲကိုလႈိင္းနဲ႕အတူပါသြားတယ္။သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ထဲကတစ္ေယာက္
ကသဲေသာင္ျပင္ေပၚတင္တဲ့ငါးေလးေတြကိုေကာက္ျပီးပင္လယ္ထဲကိုျပန္လႊတ္ေပးတာကိုလုပ္ေနတယ္၊ငါးေလးေတြေရထဲျပန္လႊတ္ေပးတဲ့သူကိုၾကည့္ျပီးက်န္တဲ့
တစ္ေယာက္ကေျပာတယ္“ေဟ့ေကာင္ရယ္မင္းလႊတ္ေပးလည္းအပိုပါဘဲ၊ကမ္းေျခတစ္ေလွ်ာက္မွာဒီလိုတင္က်န္ရစ္တဲ့ငါးေလးေတြကတစ္ပံုၾကီးဘဲ၊လႈိင္းျပန္တက္
လာရင္လည္းငါးေတြကထပ္ျပီးတင္က်န္ေနမွာပါ၊ဘာထူးျခားမွာမို႕လို႕လဲ”ဟုေျပာေသာအခါငါးလႊတ္ေပးေနတဲ့သူမွငါးတစ္ေကာင္ကိုလက္ထဲေကာက္ကိုင္ရင္းျဖင့္ျပန္
လည္ေျပာလိုက္သည္မွာ“တင္က်န္ေနတဲ့ငါးေလးေတြအားလံုးရဲ႕ကံၾကမၼာကေတာ့အားလံုးအတူတူပါဘဲ၊ဒါေပမယ့္ငါ့လက္ထဲကိုေရာက္ေနတဲ့ငါးေလးရဲ႕ကံၾကမၼာ
ကေတာ့ေျပာင္းလဲသြားျပီ”ဟုဆို၍လက္ထဲကငါးေလးကိုပင္လယ္ေရနက္ထိေရာက္ေအာင္ပစ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။”တစ္ဦးေကာင္းတစ္ေယာက္ေကာင္းျဖင့္မ
ရႏိုင္ေသာ္လည္းအမွားမ်ားျပီးအမွန္ျဖစ္ေနေသာေလာကတြင္ပင္ကိုယ္ဥာဏ္စြမ္းအားျဖင့္လူေလာကသာယာေစရန္ႏိုင္သေလာက္အက်ိဳးျပဳလုပ္ေဆာင္သင့္ပါ
တယ္။ထိုသို႕ေသာအေတြးအေခၚဆင္ျခင္မႈအားနည္းေသာေက်ာင္းသားမိဘမ်ားႏွင့္က်ဴရွင္ျပအတန္းပိုင္ဆရာမတို႕အတြက္ေဆာင္ပုဒ္မွာ
“ေငြရ၊အခ်ိန္ရ၊ေမးခြန္းရႏွင့္ပံုစံရိုက္သြင္းကေလးငယ္ပညာေရး”ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။
ေရႊေရာင္အဆင္းႏွင့္၀ိုင္းၾကီးခ်ဳပ္စာစစ္ျခင္း
ယခုအခါတြင္မူလတန္း၊အလယ္တန္းကေလးငယ္မ်ားႏွင့္ေက်ာင္းသားမိဘမ်ားအတြက္၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ရာစာစစ္ေသာစနစ္တစ္ခုကိုနယ္ျမိဳ႕ေက်ာင္း
မ်ားတြင္ရံဖန္ရံခါေျပာင္းလဲစစ္ေဆးေပးေနျပီျဖစ္ပါတယ္။တကၠသိုလ္၀င္တန္းစာေမးပြဲမ်ားကိုစာစစ္ေသာ၀ိုင္းၾကီးခ်ဳပ္စာစစ္ျခင္းစနစ္အတိုင္းလပတ္
စာေမးပြဲမ်ားတြင္ယံုၾကည္မႈအားနည္းရေသာမူလတန္း၊အလယ္တန္းမ်ား၏အတန္းမ်ားႏွင့္ကေလးမ်ား၏စစ္မွန္ေသာအရည္အခ်င္းမ်ားကိုေသခ်ာ
သိလိုေသာ၊လပတ္မ်ားတြင္၀ိုင္းၾကီးခ်ဳပ္စနစ္ျဖင့္စာေမးပြဲအေျဖလႊာမ်ားကိုစစ္ေဆးေနျပီျဖစ္ပါတယ္။မူလတန္းဟုဆိုရာတြင္သူငယ္တန္း၊ပထမတန္းမ်ား
မပါ၀င္ဘဲဒုတိယတန္းမွစ၍စစ္ေဆးျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းသိခဲ့ရပါတယ္။နယ္ျမိဳ႕စာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္မူလတန္း၊အလယ္တန္းမ်ားအတြက္၀ိုင္းၾကီးခ်ဳပ္ကို
စတင္ေဖာ္ေဆာင္ေသာလပတ္တြင္အခန္းတစ္ခန္းတြင္ေက်ာင္းသားဦးေရ(၆၀)ရွိလွ်င္အေယာက္(၃၀)ကိုသာ၀ိုင္းၾကီးခ်ဳပ္ျဖင့္စစ္ေဆးေပးႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း
ယခုအခါတြင္ေသခ်ာေစခ်င္ေသာလပတ္မ်ားတြင္အေယာက္(၆၀)လွ်င္(၆၀)စလံုးကိုစစ္ေဆးႏိုင္ေတာ့မည္ဟုၾကားသိရသျဖင့္မူလတန္း၊အလယ္တန္း
ကေလးငယ္မ်ားအတြက္၀မ္းသာမိပါတယ္။စာစစ္ေသာဆရာ၊ဆရာမမ်ားအတြက္အလုပ္ပိုရႈပ္၊လက္ပိုေညာင္း၊မ်က္စိပါပိုေညာင္းရေသာ္လည္းကေလး
ငယ္မ်ား၏အရည္အခ်င္းအမွန္ကိုသိႏိုင္ေတာ့မည္ျဖစ္ပါတယ္။သို႕မွသာအမွတ္ျပင္၊အဆင့္ျပင္၊ေမးခြန္းေပးေသာ
က်ဴရွင္ျပအတန္းပိုင္ဆရာမမ်ား၏အဆိပ္သင့္ေသာလက္မ်ားႏွင့္ပ်ိဳးေထာင္ျခင္းမွကင္းေ၀းႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ရံဖန္ရံခါသာစာစစ္ေပးေသာ၀ိုင္းၾကီးခ်ဳပ္စနစ္သည္
မူလတန္း၊အလယ္တန္းကေလးငယ္မ်ားပညာေရးအတြက္ေခတ္ေျပာင္း၊စနစ္ေျပာင္းကဲ့သို႕သက္ေရာက္မႈရွိေသာေၾကာင့္ကေလးအရည္အခ်င္းအမွန္ကိုသိ
လိုေသာေက်ာင္းသားမိဘတိုင္ကႏွစ္သက္မည္ဟုေတြးမိပါတယ္။ေရႊေရာင္အဆင္းျမျမႏွင့္၀ိုင္းၾကီးခ်ဳပ္စာစစ္ေသာစနစ္ကိုမူလတန္းဒုတိယတန္းမွစ၍အလယ္
တန္းအဆင့္အထိႏိုင္ငံေတာ္မွေသခ်ာေစခ်င္ေသာလပတ္မ်ားသာမကလပတ္စာေမးပြဲတိုင္းတြင္စစ္ေဆးရမည္ဟုညႊန္ၾကားခ်က္ေပးခဲ့ပါလွ်င္မွန္ကန္ေသာ
အရည္အခ်င္းကိုလိုလားၾကေသာေက်ာင္းသားမိဘမ်ားအေနျဖင့္ဦးစြာ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္ၾကမည္ကိုေတြးျမင္မိပါတယ္။ေရႊေရာင္အဆင္းႏွင့္အေကာင္း
မ်ား၀ိုင္းရံလာခ်ိန္တြင္အဆိုးတစ္ခုျဖစ္လာႏိုင္သည္မွာစာေမးပြဲ
အတြက္အတန္းပိုင္ဆရာမမွေမးခြန္းႏွစ္စံု(သို႕)သံုးစံုထုတ္ေပးရေသာေၾကာင့္ေမးခြန္းလိုက္ခ်င္ေသာေက်ာင္းသားမိဘမ်ားႏွင့္ေငြေၾကးသာအာရံုထားေသာ
ဆရာမမ်ားအတြက္မုန္႕လံုးစကၠဴကပ္၍သန္႕ရွင္းမႈအားနည္းႏိုင္သည္ကိုလည္းေတြးျမင္မိပါတယ္။ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္အေရးၾကီးေသာအခန္းက႑မွပါ၀င္ေသာ
ပညာေရးသည္ႏိုင္ငံေတာ္လစာစားပညာေရး၀န္ထမ္းက်ဴရွင္ျပဆရာ၊ဆရာမမ်ားအေနျဖင့္ဆရာ
ခ်စ္ႏိုင္(စိတ္ပညာ)ေရးထားေသာ“အေပၚယံေရႊမႈန္ၾကဲအထဲကေနာက္ေခ်းခံ”ထားတဲ့လွည့္စားေစတနာမ်ိဳးလည္းမျဖစ္သင့္ပါ။ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာနမွအခမဲ့ပညာေရး
စနစ္ကိုတည္ေဆာက္ထူေထာင္ေပးေနေသာ္လည္းပညာေရး၀န္ၾကီးဌာန၏ဆန္႔က်င္ဘက္လမ္းကိုေရြးခ်ယ္၍ေလွ်ာက္ခ်င္သူမ်ားအတြက္ထိုက္သင့္ေသာျပစ္ဒဏ္မ်ား
လည္းလိုအပ္ေနေၾကာင္းေတြးေတာမိပါတယ္။ငယ္စဥ္အခါကပညာႏွင့္ပတ္၍ၾကားဖူးခဲ့ေသာစကားပံုေလးမွာ“ပညာေရႊအိုးလူမခိုး”ဟုဆိုေသာ္လည္းယခုမ်က္ေမွာက္ေခတ္
က်ဴရွင္ျပဆရာ၊ဆရာမမ်ားႏွင့္ေတြ႕ေသာအခါ“ေရႊအိုးေပးမွပညာရ”ဆိုသလိုျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။။
Silver Hero
မႏၱေလးေဂဇက္မွ