ရမည္းသင္းျမိဳ႕၊ နည္းပညာတကၠသိုလ္ေက်ာင္းေရွ႕ ေန႕စဥ္ ျမင္ေနရတဲ့
ျမင္ကြင္းေလးပါ။ ၁၀ႏွစ္ပတ္၀န္းက်င္ လူမမယ္ ကေလးေလးေတြက အျဖဴအျပာ
ယူနီေဖာင္းနဲ႕ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား/သူ ေတြ လာျပီဆိုလ်င္
အေျပးအလႊားေရာက္လာျပီး အက်ၤီစကိုဆြဲလို႕ ထမင္းဖိုးေလး ေပးခဲ့ပါ ဆိုျပီး
တဂ်ီဂ်ီ လိုက္ေတာင္းေနၾကတယ္။ ေက်ာင္းသား/သူေလးေတြကလည္း စိတ္အေႏွာက္အယွက္
အျဖစ္ မခံဘဲ ပါလာတဲ့ အေၾကြေလးေတြကို ထုတ္ထုတ္ေပးတတ္စျမဲ။ ဒါ ခုမွ ျမင္ရတဲ့
ျမင္ကြင္း မဟုတ္ပါဘူး။ အရင္ႏွစ္ေတြကလည္း ရွိပါတယ္။ ပထမေတာ့
သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြ
ေတာင္းတာ ေတြ႕ရတယ္။ သက္ၾကီးရြယ္အုိေတြဆိုေတာ့ သူတို႕မွာ
ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မယ့္ သားသၼီး ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ မရွိ ဘူး ထင္လို႕
ျဖဴစင္တဲ့ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးေတြ ေပးလွဴၾကပါတယ္။
ေနာက္ သန္သန္မာမာ မိန္းမနဲ႕ေယာက္်ားရင့္မာၾကီးေတြ
ေတာင္းတာလည္း
ေတြ႕ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အမွန္တကယ္ ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြကို
ကူညီေစာင္မခ်င္ပါတယ္။ ကူလည္း ကူညီၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုလို
လုပ္ကိုင္စားေသာက္ႏုိင္တဲ့ သန္သန္မာမာ အရြယ္ၾကီးေတြကပါ လိုက္ေတာင္းလာ ေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တို႕ သိပ္ မယံုၾကည့္ေတာ့ဘူး။ ဘယ္သူကမွလည္း မေပးၾကေတာ့ဘူး။
ဒီပံုစံနဲ႕ သူတို႕ ေတာင္းလို႕ အလုပ္မျဖစ္ ေတာ့ဘူးဆိုတာကို သိေတာ့ သူတို႕ရဲ့
လူမမယ္ကေလးငယ္ေလး ေတြကို အစားထိုး လာပါေတာ့တယ္။ တစ္ေယာက္လည္း မဟုတ္၊
ႏွစ္ေယာက္လည္း မဟုတ္၊ တေန႕တျခား တိုးလာတာပဲ ေတြ႕ရသည္။ ဒါကေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အင္မတန္ ရင္ေလးစရာ ေကာင္းတဲ့ ကိစၥျဖစ္လာပါျပီ။
သူတို႕ကေလးေတြဟာ ေက်ာင္းတက္ျပီး စာသင္ေန ရမယ့္ အရြယ္
ေလးေတြပါ။
ဒါေပမယ့္ သူတို႕ရဲ့ ေျပာျပခ်က္အရ… “သူတို႕ကို အိမ္က ေက်ာင္းမထားဘူး…
တစ္သိန္းအထိ ေတာင္းႏုိင္မွ ထားမယ္…တဲ့”။ ဒါေတာင္ ညာေျပာထားမွန္း သိသာပါတယ္။
တကၠသိုလ္ တစ္ခုရဲ့ ေရွ႕မွာ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူေတြေနာက္
တေကာက္ေကာက္လုိက္ျပီး ေတာင္းေနရတယ္။ သူတို႕ အိမ္က ခိုင္းထားတဲ့ ေန႕တြက္စာ
မရမွာစိုးတဲ့ သူတို႕ရဲ့ မ်က္ႏွာေလးေတြကို မၾကည့္ရက္ႏုိင္ေတာ့ ပါလာတဲ့
အေၾကြေလးေတြကို ထုတ္ေပးၾကတယ္။ ကေလးအမ်ားစုမွာေတာ့ သူတုိ႕ရဲ့ အက်င့္စာရိတၱပါ
ပ်က္ယြင္းေနၾကပါျပီ။ ပိုက္ဆံ ေတာင္းလို႕ ေပးရင္ေပး… မေပးရင္ မေပးတဲ့သူ
ရန္ေတြ႕ေတာ့တာ ပါပဲ။ ေက်ာင္းသူေတြမွာလည္း အေၾကြမပါရင္ ေက်ာင္းေရွ႕ မျဖတ္ရဲ
ေလာက္ေအာင္ အေျခအေန ဆိုးရြားေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့ သေဘာအရ ေျပာရရင္ေတာ့
တကၠသိုလ္ ေမာင္မယ္ တို႕အေနနဲ႕ မိမိရဲ့ ခဏတာ စိတ္သက္သာရာ ရေစဖို႕ သူတို႕ရဲ့
ဘ၀တစ္ခုလံုးကို စေတးပစ္ မယ့္ ကိစၥကို မလုပ္သင့္ပါဘူး။ သူတို႕ကို
တကယ္သနားရင္ ဒီလို အလြယ္ေလး ေပးလိုက္တာကို ေရွာင္က်ဥ္ျပီး သူတို႕ရဲ့
ဘ၀အမွန္ကို ေလ့လာရမယ္။ ဘယ္လို ေျဖရွင္းႏိုင္မလဲ ၀ိုင္း၀န္း အေျဖရွာ
သင့္တယ္။ ေက်ာင္းေနအရြယ္ ကေလးေလးေတြ… ဒီလို အနာဂါတ္ မဲ့ေနတဲ့ အျဖစ္ဟာ
ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏုိင္ငံရဲ့ အနာဂါတ္ အတြက္လည္း ဘယ္လုိမွ မေကာင္းတဲ့ လကၡဏာပါ။
ပထမေတာ့ သူေတာင္းစား ေလးေတြ… ေနာက္ သူတို႕ေတြ တူတူရာစုျပီး သူေတာင္းစား
ေလးေတြ ထပ္ေမြးမယ္ … ေတာင္းလို႕ ရရင္ရ… မရရင္… အုပ္စုဖြဲ႕ လုမယ္၊
ဓါးျပတိုက္မယ္… ဒီလိုေတြ ျဖစ္မလာေအာင္ ဒါေတြကို ဘယ္လို ေျဖရွင္းၾကမလဲ။
ဘယ္လို ေျဖရွင္းရမလဲ… ၀ိုင္း၀န္း အၾကံေပးၾကပါအံုးဗ်ာ…။
------------------------------
ေလးစားစြာျဖင့္
ေအာင္ထက္ႏုိင္
နည္းပညာတကၠသိုလ္၊ရမည္းသင္း။
(09 49206078)
ရမည္းသင္းျမိဳ႕၊ နည္းပညာတကၠသိုလ္ေက်ာင္းေရွ႕ ေန႕စဥ္ ျမင္ေနရတဲ့
ျမင္ကြင္းေလးပါ။ ၁၀ႏွစ္ပတ္၀န္းက်င္ လူမမယ္ ကေလးေလးေတြက အျဖဴအျပာ ယူနီေဖာင္းနဲ႕ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား/သူ ေတြ လာျပီဆိုလ်င္ အေျပးအလႊားေရာက္လာျပီး အက်ၤီစကိုဆြဲလို႕ ထမင္းဖိုးေလး ေပးခဲ့ပါ ဆိုျပီး တဂ်ီဂ်ီ လိုက္ေတာင္းေနၾကတယ္။ ေက်ာင္းသား/သူေလးေတြကလည္း စိတ္အေႏွာက္အယွက္ အျဖစ္ မခံဘဲ ပါလာတဲ့ အေၾကြေလးေတြကို ထုတ္ထုတ္ေပးတတ္စျမဲ။ ဒါ ခုမွ ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္း မဟုတ္ပါဘူး။ အရင္ႏွစ္ေတြကလည္း ရွိပါတယ္။ ပထမေတာ့ သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြ
ေတာင္းတာ ေတြ႕ရတယ္။ သက္ၾကီးရြယ္အုိေတြဆိုေတာ့ သူတို႕မွာ
ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မယ့္ သားသၼီး ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ မရွိ ဘူး ထင္လို႕ ျဖဴစင္တဲ့ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးေတြ ေပးလွဴၾကပါတယ္။ ေနာက္ သန္သန္မာမာ မိန္းမနဲ႕ေယာက္်ားရင့္မာၾကီးေတြ
ေတာင္းတာလည္း ေတြ႕ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အမွန္တကယ္ ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြကို ကူညီေစာင္မခ်င္ပါတယ္။ ကူလည္း ကူညီၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုလို လုပ္ကိုင္စားေသာက္ႏုိင္တဲ့ သန္သန္မာမာ အရြယ္ၾကီးေတြကပါ လိုက္ေတာင္းလာ ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သိပ္ မယံုၾကည့္ေတာ့ဘူး။ ဘယ္သူကမွလည္း မေပးၾကေတာ့ဘူး။ ဒီပံုစံနဲ႕ သူတို႕ ေတာင္းလို႕ အလုပ္မျဖစ္ ေတာ့ဘူးဆိုတာကို သိေတာ့ သူတို႕ရဲ့ လူမမယ္ကေလးငယ္ေလး ေတြကို အစားထိုး လာပါေတာ့တယ္။ တစ္ေယာက္လည္း မဟုတ္၊ ႏွစ္ေယာက္လည္း မဟုတ္၊ တေန႕တျခား တိုးလာတာပဲ ေတြ႕ရသည္။ ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အင္မတန္ ရင္ေလးစရာ ေကာင္းတဲ့ ကိစၥျဖစ္လာပါျပီ။ သူတို႕ကေလးေတြဟာ ေက်ာင္းတက္ျပီး စာသင္ေန ရမယ့္ အရြယ္
ေလးေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ရဲ့ ေျပာျပခ်က္အရ… “သူတို႕ကို အိမ္က ေက်ာင္းမထားဘူး… တစ္သိန္းအထိ ေတာင္းႏုိင္မွ ထားမယ္…တဲ့”။ ဒါေတာင္ ညာေျပာထားမွန္း သိသာပါတယ္။ တကၠသိုလ္ တစ္ခုရဲ့ ေရွ႕မွာ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူေတြေနာက္ တေကာက္ေကာက္လုိက္ျပီး ေတာင္းေနရတယ္။ သူတို႕ အိမ္က ခိုင္းထားတဲ့ ေန႕တြက္စာ မရမွာစိုးတဲ့ သူတို႕ရဲ့ မ်က္ႏွာေလးေတြကို မၾကည့္ရက္ႏုိင္ေတာ့ ပါလာတဲ့ အေၾကြေလးေတြကို ထုတ္ေပးၾကတယ္။ ကေလးအမ်ားစုမွာေတာ့ သူတုိ႕ရဲ့ အက်င့္စာရိတၱပါ ပ်က္ယြင္းေနၾကပါျပီ။ ပိုက္ဆံ ေတာင္းလို႕ ေပးရင္ေပး… မေပးရင္ မေပးတဲ့သူ ရန္ေတြ႕ေတာ့တာ ပါပဲ။ ေက်ာင္းသူေတြမွာလည္း အေၾကြမပါရင္ ေက်ာင္းေရွ႕ မျဖတ္ရဲ ေလာက္ေအာင္ အေျခအေန ဆိုးရြားေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့ သေဘာအရ ေျပာရရင္ေတာ့ တကၠသိုလ္ ေမာင္မယ္ တို႕အေနနဲ႕ မိမိရဲ့ ခဏတာ စိတ္သက္သာရာ ရေစဖို႕ သူတို႕ရဲ့ ဘ၀တစ္ခုလံုးကို စေတးပစ္ မယ့္ ကိစၥကို မလုပ္သင့္ပါဘူး။ သူတို႕ကို တကယ္သနားရင္ ဒီလို အလြယ္ေလး ေပးလိုက္တာကို ေရွာင္က်ဥ္ျပီး သူတို႕ရဲ့ ဘ၀အမွန္ကို ေလ့လာရမယ္။ ဘယ္လို ေျဖရွင္းႏိုင္မလဲ ၀ိုင္း၀န္း အေျဖရွာ သင့္တယ္။ ေက်ာင္းေနအရြယ္ ကေလးေလးေတြ… ဒီလို အနာဂါတ္ မဲ့ေနတဲ့ အျဖစ္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏုိင္ငံရဲ့ အနာဂါတ္ အတြက္လည္း ဘယ္လုိမွ မေကာင္းတဲ့ လကၡဏာပါ။ ပထမေတာ့ သူေတာင္းစား ေလးေတြ… ေနာက္ သူတို႕ေတြ တူတူရာစုျပီး သူေတာင္းစား ေလးေတြ ထပ္ေမြးမယ္ … ေတာင္းလို႕ ရရင္ရ… မရရင္… အုပ္စုဖြဲ႕ လုမယ္၊ ဓါးျပတိုက္မယ္… ဒီလိုေတြ ျဖစ္မလာေအာင္ ဒါေတြကို ဘယ္လို ေျဖရွင္းၾကမလဲ။ ဘယ္လို ေျဖရွင္းရမလဲ… ၀ိုင္း၀န္း အၾကံေပးၾကပါအံုးဗ်ာ…။
------------------------------
ေလးစားစြာျဖင့္
ေအာင္ထက္ႏုိင္
နည္းပညာတကၠသိုလ္၊ရမည္းသင္း။
(09 49206078)
No comments:
Post a Comment