တကၠသုိလ္အဆင့္ အဂၤလိပ္စာသင္႐ုိးသစ္စာအုပ္က ေပးေသာျပႆနာမ်ား

နိဒါန္း
ယခုအစုိးရလက္ထက္ ပညာေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားထဲတြင္ မျဖစ္မေနထည့္ေျပာရမည့္အေၾကာင္း အရာတစ္ခုမွာ အဂၤလိပ္စာအထူးျပဳမဟုတ္ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ သင္႐ုိးသစ္တစ္ခုကုိ ျပ႒ာန္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုိင္ေအာင္ သင္ၾကားခဲ့သည့္ ေခတ္မမီေတာ့ေသာ သင္႐ုိးကုိ ေျပာင္းလဲလုိက္ျခင္းမွာ ႏုိင္ငံတကာႏွင့္ ကူးလူးဆက္ဆံရာတြင္ ပုိမုိအေရးပါလာမည့္ အဂၤလိပ္စာ၏ အခန္းက႑ကုိ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ယခင္ကအေျခအေန
တကၠသုိလ္အဆင့္တြင္ အဂၤလိပ္စာသင္ၾကားျခင္းကုိ အထူးျပဳဘာသာရပ္ (Specialization major) အျဖစ္ သင္ၾကားျခင္းႏွင့္ အထူးျပဳမဟုတ္ဘဲတဲြဖက္ဘာသာရပ္ (non-specialzation major) ဘာသာ ရပ္အျဖစ္ သင္ၾကားျခင္းဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိပါသည္။ major ေရာ၊ minor ပါ ႏွစ္မ်ဳိးစလုံးတြင္ 4 Skills ေခၚ Communicative Skills ေခၚဘာသာစကားစြမ္းရည္ တုိးတက္ေစရန္ သင္ၾကားသည့္ ဘာသာရပ္ခဲြတစ္ခုပါဝင္ပါသည္။ ဝိဇၨာသိပၸံတကၠသုိလ္မ်ားတြင္ သင္ၾကားေသာ minor course မွာ Communicative (လက္ေတြ႕ ဆက္သြယ္အသုံးခ်) မျဖစ္ဘဲ သဒၵါပုိင္းမ်ားကုိသာ အဓိကသင္ၾကား ျခင္းျဖစ္သည္။
Grammar မွသည္ Cammunicative သုိ႔
သုိ႔ေသာ္ ၂၀၁၂-၂၀၁၃ ပညာသင္ႏွစ္မွစတင္ၿပီး အထူးျပဳမဟုတ္ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ား (ပထမႏွစ္ႏွင့္ ဒုတိယႏွစ္) အတြက္ သင္႐ုိးသစ္အျဖစ္ Straight forward ကုိျပ႒ာန္းခဲ့ပါသည္။ ထုိစာအုပ္မွာ Macmi-llan စာအုပ္တုိက္မွ ထုတ္ေသာစာအုပ္ျဖစ္ၿပီး ယခင္ကကဲ့သုိ႔ grammar သက္သက္ စာအုပ္မ်ဳိးမဟုတ္ သည့္အျပင္ Skills မ်ားကုိ တုိးတက္ေစၿပီး တကယ့္ Communication အဆင့္သုိ႔ေရာက္ေအာင္ ေလ့ က်င့္ေပးေသာ စာအုပ္ျဖစ္ပါသည္။
မွန္းခ်က္ထက္ ႏွမ္းထြက္နည္း
ထုိစာအုပ္မ်ားရခါစကပင္ စာအုပ္အသြင္အျပင္ကုိၾကည့္ၿပီး စာသင္မည့္ဆရာမ်ားကုိယ္တုိင္ သေဘာက်ခ့ဲပါသည္။ ယခင္စာသင္ေနၾက စာအုပ္မ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ ေပးရမည္ကုိ လည္း ႀကိဳတင္သိႏွင့္ပါသည္။ ယခင္ကကဲ့သုိ႔ ပ်င္းရိဖြယ္သဒၵါသင္ခန္းစာမ်ား မသင္ရေတာ့သျဖင့္ လည္း ဝမ္းသာေနမိခဲ့ၾကသည္။
သုိ႔ေသာ္လည္းထုိ Course book အသုံးျပဳျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည့္ ျပႆနာမ်ားရွိေနသည္။ ၎တုိ႔မွာ
(၁) ေက်ာင္းသားအခ်ဳိ႕၏ အဂၤလိပ္စာအဆင့္အတန္းႏွင့္ မကုိက္ညီျခင္း၊
(၂) ထုိစာအုပ္တြင္ပါဝင္ေသာ အခ်ဳိ႕သင္ခန္းစာမ်ားကုိ လက္ေတြ႕အသုံးမခ်ႏုိင္ျခင္းႏွင့္
(၃) တကၠသုိလ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ သင္႐ုိးမကုန္ကုန္ေအာင္ မနည္းသင္ရျခင္းတုိ႔ျဖစ္ပါသည္။ ထုိျပႆနာသုံးခုကုိ အပုိင္းသုံးပုိင္းစီခဲြ ၍ ေဆြးေႏြးသြားပါမည္။
(၁) ပထမျပႆနာ (အဂၤလိပ္စာအဆင့္အတန္း ကြာဟျခင္း) အတန္းခဲြသည့္ စနစ္ကုိ ျပင္ဆင္ျခင္း
ပထမျပႆနာမွာ စာအုပ္တစ္အုပ္၏အဆင့္သည္ ေက်ာင္းသားတုိင္းအတြက္ မကုိက္ညီႏုိင္ျခင္းကုိ ထည့္မတြက္သည့္အတြက္ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဆယ္တန္းေအာင္လာေသာ ေက်ာင္းသား တုိင္းသည္တူညီေသာ အဂၤလိပ္စာ အရည္အေသြးရွိလိမ့္မည္ဟု တစ္ထစ္ခ်တြက္ဆ၍မရပါ။ တခ်ဳိ႕ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ စာအုပ္သည္ျမင့္ေနႏုိင္ၿပီး တခ်ဳိ႕ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္မူ စာအုပ္သည္ နိမ့္ေနႏုိင္ပါသည္။ အဆင့္ျမင့္ေနေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ထုိစာအုပ္ကုိ သင္ရသည္ကုိ ပ်င္းလာ ၿပီးနိမ့္ေနေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ေတာ့ စိတ္ပ်က္စရာျဖစ္လာႏုိင္ပါသည္။ ထုိျပႆနာကုိ ေျဖ ရွင္းရန္ အတန္းခဲြသည့္စနစ္ကုိ ျပင္ရန္လုိပါသည္။
ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္အက်ဳိးရွိေအာင္
အတန္းခဲြသည့္အခါ ဘာသာရပ္အလုိက္၊ ႏွစ္အလုိက္ အတန္းခဲြျခင္းထက္ သူတုိ႔၏ အဂၤလိပ္စာအရည္ အေသြး အဆင့္အတန္းေပၚလုိက္ၿပီး အတန္းခဲြကာသူတုိ႔ႏွင့္ လုိက္ဖက္မည့္ စာအုပ္ႏွင့္ သင္ၾကားျခင္း က ျပႆနာကုိေျပလည္ေစပါလိမ့္မည္။ ထုိ႔အျပင္ အဂၤလိပ္စာအရည္အေသြး ျမင့္မားၿပီးသားသူမ်ား အဖုိ႔ သင္တန္းတက္စရာမလုိဘဲ သူတုိ႔အတြက္အားလပ္ခ်ိန္ ေပးထားႏုိင္ပါသည္။ ထုိ႔အတြက္တကၠ သုိလ္ေက်ာင္းသားဘဝအတြက္ အေရးႀကီးေသာ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တကၠသုိလ္ေတြမွာ လစ္ဟာေနေသာ Campus Life ကုိလည္း ပုိမုိခံစားခ်ိန္ရပါလိမ့္မည္။ ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္ရွိ တကၠသုိလ္မ်ားမွာလည္း ထုိကဲ့သုိ႔ အတန္းခဲြစနစ္ကုိပင္ အသုံးျပဳၾကပါသည္။ အတန္းမတက္ရမည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားေလ်ာ့သြား ျခင္း၊ အတန္းမ်ားကုိ အလွည့္က်တက္ရျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ အတန္းတစ္တန္းတြင္ရွိေသာ ေက်ာင္းသားဦး ေရေလ်ာ့သြားႏုိင္သည့္အျပင္ အဂၤလိပ္စာအဆင့္အတန္းမတူသူမ်ားကုိ အတင္းညႇိယူၿပီး သင္ၾကားေန ရသည့္ ဆရာမ်ားအတြက္လည္း သင္ၾကားရပုိမုိလြယ္ကူေစပါလိမ့္မည္။ ေက်ာင္းသားလည္းသက္သာ၊ ဆရာလည္းသက္သာေသာ နည္းျဖစ္ပါသည္။
(၂) ဒုတိယျပႆနာ (လက္ေတြ႕မထိေရာက္ျခင္း)
ဒုတိယျပႆနာျဖစ္သည့္ သင္ခန္းစာအခ်ဳိ႕ကုိ လက္ေတြ႕တြင္ တကယ္ထိေရာက္စြာမသင္ၾကားႏုိင္ရ ျခင္းမွာ အေၾကာင္းအရင္းမ်ားစြာရွိပါသည္။
(က) ဆရာမ်ား၏ အရည္အေသြးမျပည့္မီသျဖင့္ စာအုပ္ထဲမွ သင္ခန္းစာကုိ ေက်ညက္ေအာင္ မသင္ ႏုိင္ျခင္း၊
(ခ) အခ်ဳိ႕သင္ခန္းစာ အေၾကာင္းအရာမ်ားမွာ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ မကုိက္ညီျခင္းႏွင့္
(ဂ) သင္ေထာက္ကူပစၥည္းမ်ား လုံေလာက္ေအာင္မရွိျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။
ျပႆနာ (က) ေျဖရွင္းရန္ ဆရာ ဆရာမမ်ားအတြက္ သီးသန္႔မြန္းမံသင္တန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ေပးျခင္း၊ ေလ့လာရန္အခ်ိန္ သတ္မွတ္ေပးျခင္းျဖင့္ ဆရာမ်ား၏အဂၤလိပ္စာအရည္အေသြး တုိးတက္လာႏုိင္ပါ သည္။
ျပႆနာ (ခ) ေျဖရွင္းရန္ ေက်ာင္းသင္႐ုိးအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေသာ စာအုပ္ကုိ မိမိတုိ႔ေက်ာင္း သားႏွင့္ မကုိက္ညီသည္မ်ားကုိ တကၠသုိလ္အလုိက္ အဂၤလိပ္စာဌာနမ်ားမွ ျပင္ဆင္တည္းျဖတ္ျခင္း ျပဳလုပ္သင့္ပါသည္။
ျပႆနာ (ဂ) ကုိေျဖရွင္းရန္ သင္ခန္းစာအတြက္လုိအပ္ေသာ႐ုပ္ပုံ၊ နားေထာင္ျခင္းစြမ္းရည္ေလ့က်င့္ ျခင္းအတြက္ လုိအပ္ေသာသင္ေထာက္ကူပစၥည္း ကိရိယာမ်ားကုိ ထားရွိေပးရန္ လုိအပ္ပါသည္။
(၃) တတိယျပႆနာ (သင္႐ုိးမကုန္ျခင္း)
တတိယျပႆနာျဖစ္သည့္ သင္႐ုိးမကုန္ျခင္းအတြက္မူ အေပၚကျပႆနာႏွစ္ခုေျဖရွင္းလုိက္လွ်င္ပင္ ေျပလည္သြားႏုိင္ပါသည္။ သင္႐ုိးႏွင့္ေရာ ေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္းတြင္ပါ အဂၤလိပ္စာအရည္အေသြး ျခင္း မတူညီသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ မညီညီေအာင္ ညႇိသင္ေနရျခင္းေၾကာင့္ မလုိအပ္ဘဲ အခ်ိန္ပုိ ကုန္ျခင္းကုိ အတန္းခဲြစနစ္ျပင္ဆင္ျခင္းျဖင့္ ကုစားႏုိင္ပါသည္။ လက္ေတြ႕အသုံးခ်ရန္ ခက္ခဲေနေသာ သင္ခန္းစာမ်ားကုိ လြယ္ကူေခ်ာေမြ႕စြာ သင္ယူသြားႏုိင္ေစရန္လုိအပ္ေသာ ပစၥည္းအကူအညီ၊ စာရြက္ စာတမ္း အကူအညီ၊ ပညာရပ္ဆုိင္ရာအကူအညီ (သင္တန္းေပးျခင္း) တုိ႔ရွိပါက သင္ၾကားေရးလမ္းစဥ္ မွာ ပုိမုိေခ်ာေမြ႕လာစရာအေၾကာင္း ရွိပါသည္။ သုိ႔ဆုိလွ်င္ အခ်ိန္နည္းၿပီး၊ အရွိန္ျမန္လာကာ သင္ခန္း စာမၿပီးဆုံးႏုိင္သည့္ ျပႆနာကုိေက်ာ္လႊားႏုိင္မည္ ထင္ပါသည္။ ေနာက္ဆုံးအႀကံျပဳလုိသည္မွာေတာ့ သင္႐ုိးကုန္ျခင္း မကုန္ျခင္းထက္ တကယ္တတ္မတတ္ကသာ အေရးႀကီးပါသည္ဟု။
Straightforward ကဲ့သုိ႔ ႏုိင္ငံတကာႏွင့္ တစ္ေျပးညီေခတ္မီေသာ သင္႐ုိးသစ္မ်ားျပ႒ာန္းႏုိင္ျခင္းသည္ အလြန္တရာေကာင္းေသာ အခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္းယခုအခါ တကၠသုိလ္အမ်ားအျပားတြင္ ထုိသင္႐ုိးသစ္ကုိ သင္႐ုိးကုန္ေအာင္မသင္ႏုိင္ျခင္း၊ သင္႐ုိးႏွင့္ ေက်ာင္းသားအဆင့္မကုိက္ညီျခင္း၊ သင္ေထာက္ကူပစၥည္း မလုံေလာက္ျခင္းမ်ားကုိ ဟုိကသည္ကၾကားေနရပါသည္။ ထုိေကာင္းေသာ အခ်က္ကုိ ပုိမုိျပည့္စုံေကာင္းမြန္ေစလုိပါက အမွန္တကယ္လုိအပ္သည့္ ျပင္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္သင့္ပါ ေၾကာင္း။
Written by လတ္ၿငိမ္း 
The Public Image Journal
Vol.1, No.34, May 24, 2013