Tuesday, 11 December 2012

မိဘေတြက အငတ္ခံ ေက်ာင္းထားေပမယ့္လည္း

ကြ်န္ေတာ့္ညီေလးတစ္ေယာက္အတြက္ အရမ္း ခံစားရပါတယ္။ တကယ္ စာၾကိဳးစားပီး ေအာင္နုိင္တဲ့ အရည္အခ်င္း ရွိရဲ႕သားနဲ႔ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ က်ရွဴံးသြားပါတယ္။

သူ႔လုိမ်ိဳးလူေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္။ အရည္အခ်င္း မရိွတဲ့ ဆရာဆရာမေတြက သင္ခ်င္သလိုသင္ၿပီး ေမးခ်င္သလုိ ေမးေနၾကတယ္။ အခ်ိန္ကုန္ ေငြကုန္ပီး ဘာမွျဖစ္မလာေတာ့ ကာယကံရွင္ ေက်ာင္းသားနဲ႔ မိဘေတြ အရမ္းခံစားရပါတယ္။ ေမာကၡအဖြဲ႔ဝင္မ်ား အလ်ဥ္းသင့္ရင္ သင့္သလို အဲဒီလုိမ်ိဳး ေက်ာင္းသားေတြ ခံစားရတယ္ ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးေတြ ေရးေပးပါခင္မ်ား။

ေက်ာင္းဝင္ခြင့္ အမွတ္စာရင္းေတြကို မတရား ျမႇင့္တင္ပီး နုိင္ငံတကာစံႏႈန္းေတြနဲ ့ေခၚပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေခၚတာေတာ့ ေကာင္းပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့ တခ်ဳိ႕ေက်ာင္းေတြ တကၠသိုလ္ေတြက ဆရာဆရာမေတြ နုိင္ငံတကာစံႏႈန္းနဲ ့အညီ သင္ေနၾကတာ ရွားပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆို ဆရာေတြေတာင္ သင္ရိုးညြန္းတန္းကို ေမဂ်ာအသစ္ေတြမွာ အစမ္းသေဘာနဲ ့သင္ၾကရပါတယ္။ သူတို႔ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ဂဂနန မသိၾကပါဘူး။ အရည္အခ်င္းေရာ၊ ဆရာ့စိတ္ဓါတ္ပါ ရွိၾကတဲ့ အဆင့္ျမင့္ ဆရာဆရာမေတြကို မဆိုလုိပါဘူး။
ေနာက္ၿပီး ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္းကို ျမႇင့္တင္ေပးဖုိ႔လည္း လုိအပ္ပါတယ္။ တစ္နွစ္ တစ္နွစ္ မေအာင္ခဲ့ရင္ မေအာင္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ အရည္အခ်င္းမရွိတဲ့ပံုစံလုိ႔ အမ်ားက ျမင္ၾကပါတယ္။ သူတို ့ေတြ တခ်ိဳ ့မွာ တကယ္ ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ ႀကိဳးစားတဲ့အတုိင္း မျဖစ္လာတာ စိတ္မေကာင္းစရာပါ။ တခ်ိဳ ့ဆို ေက်ာင္း ဆက္တတ္ခ်င္စိတ္ မရွိေတာ့ ပါဘူး။ တခ်ိဳ ့ဆို ေက်ာင္းပါ ထြက္လုိက္ရပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြလည္း ပ်က္စီးကုန္ပါတယ္။ တစ္ႏွစ္တစ္ႏွစ္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြ ကုန္က်တဲ့ စရိတ္စကကလည္း မနည္းပါဘူး။ တခ်ိဳ ့တတ္နိုင္တဲ့သူရွိသလုိ တခ်ဳိ႕ မတတ္နိုင္တဲ့ သူေတြလဲ ဒုနဲ ့ေဒးပါ။ ေငြကို ျခစ္ျခဳတ္ စုေဆာင္းၿပီး သားသမီးေတြရဲ႕ ေရွ ့ေရးကို ေမွ်ာ္ေတြးလို႔ မိဘေတြကိုယ္တိုင္ အငတ္ခံ ကာ ေက်ာင္းထားတဲ့ မိဘေတြလည္း ရွိၾကပါတယ္။ မိဘေတြသာ ငတ္တယ္။ ကေလးေတြ ပညာ မတတ္လာခဲ့ပါဘူး။
တခါတေလ စဥ္းစားမိပါတယ္ အဲသလုိ ေက်ာင္းသားေတြ ကုန္ခဲ့တဲ့ ေငြကို မနွေမ်ာမိပါဘူး။ သူတို႔ရဲ႕ အက်ိဳး ရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို နွေမ်ာမိတာပါ။ အခ်ိန္ကို ေငြနဲ႔ ဝယ္လို႔ရရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ။ တကယ္လုိ ့သာ အဲလုိ ဝယ္လုိ ့ရခဲ့ရင္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ မဝယ္ဘဲ ကြ်န္ေတာ့္ညီေလးကို သူ ့ေမြးေန႔ လက္ေဆာင္ေပးခ်င္ပါတယ္။ သူ ့ခမ်ာ ေက်ာင္းက တဖက္ အေမအိုကိုတဖက္ ကူညီေနတဲ့ၾကားက သူ႔ရဲ႕အခ်ိန္ေတြကို အက်ိဳးရွိေအာင္ သံုးေနရင္းနဲ ့သူ႔အတြက္ သဲထဲ ေရသြန္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ သူ႔လုိမ်ိဳး လူငယ္ေတြအမ်ားၾကီး ရွိၾကပါတယ္။ ကိုယ္ခ်င္းလဲစာပါတယ္။
အထူးသျဖင့္ အဂတိတရား ကင္းရွင္းတဲ့ ပညာေရးစနစ္ရယ္၊ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ မရွိတဲ့ ပညာေရးစနစ္ရယ္၊ ဗီဇ၀ါသနာကို ေျမေတာင္ေျမႇာက္ေပးတဲ့ ပညာေရးစနစ္ရွိမွသာလွ်င္ ကေလးအမ်ားစုဟာ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း ကင္းမယ္ဆိုတာကို ခံစား ေရးဖြဲ႔ေပးေစလိုပါတယ္။
ေက်ာင္းသားအကိုတစ္ဦး
Written by ေမာကၡ 

No comments:

Post a Comment