ေဒါက္တာတင္လိႈင္ (စာေရးဆရာ ဘိုးလိႈင္)
ပညာေရးလြတ္လပ္ခြင့္ဆိုတာက ဆရာက အဓိကေပါ့ေလ။ ဆရာက သူ႔ေပးထားတဲ့ သူသင္ဖို႔တာ၀န္ရွိတဲ့ ပညာရပ္ကို ဘယ္လိုသင္မလဲဆိုတာ သူ႔စိတ္တိုင္းက်စီမံခြင့္ေလးေပါ့။
သူ႔အလုုပ္ကိုသူ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုုပ္ခြင့္ကေလး၊ အဲဒီဟာကိုအာမခံေပးဖို႔၊ ဆရာ ဆရာမရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ လြတ္လပ္ခြင့္ေပါ့၊ သူ ေၾကာင့္ၾက ေသာက ကင္းရမယ္၊ သူဟာ ေၾကာက္ရြံ႕မေနရဘူး၊ သူ႔မွာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေတြရွိရမယ္၊ အဓိကက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆိုတဲ့ဟာက ဆရာ ဆရာမအေပၚ မဖိစီးရဘူး၊ အခုဟာက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအပိုင္းက အထက္နဲ႔ေအာက္ဆိုေတာ့ အင္မတန္ကို ႏိုင့္ထက္စီးနင္း ႏိုင္တယ္၊ ျမိဳ႕နယ္မွာ လုုပ္ေနတဲ့ ဆရာမကို ျမိဳ႕နယ္ပညာေရးမွဴးက မၾကိဳက္လို႔ ျမိဳ႕နယ္အစြန္အဖ်ားကို သူပို႔မယ္၊ သူကေျပာင္းႏိုင္တာကိုး။ သူ႔ကို ေၾကာက္ေနရတယ္။ ရာထူးတိုးတာလည္း သူတို႔လက္ထဲ၊ ေျပာင္းတာ ေရြ႕တာလည္း သူတို႔လက္ထဲ ဆိုေတာ့ လြတ္လပ္ခြင့္မရွိဘူး။ တကယ္ဆိုရင္ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းရဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္က အဲဒီေက်ာင္း၀န္း အတြင္းမွာပဲ ျဖစ္သင့္တာေပါ့။ သူတို႔ကိုေတာ့ လံုးလံုးေဘးခ်ိတ္ထားတာေတာ့ မျဖစ္ရဘူးေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြက ေအာက္မွာပံုထားရမယ္၊ အေပၚကလူက သူတို႔ကို ကူညီတာပဲ ျဖစ္ရမယ္ အခုဟာက အဲဒီလို မဟုတ္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ေဒါက္တာဓမၼပီယ (ငါးက်မ္းျပန္ ေက်ာင္းတိုက္)
ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္ အထိန္းအကြပ္ေအာက္မွာ မထားရွိဘဲနဲ႔ လြတ္လပ္စြာ အထက္တန္းေက်ာင္းေတြ၊ အလယ္တန္းေက်ာင္းေတြ ဖြင့္ခြင့္ ေတာင္းဖို႔ရယ္၊ ေနာက္တစ္ခုက ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းေတြကို အေႏွာင္အဖြဲ႔ ကင္းျပီးေတာ့ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္ႏိုင္ဖို႔ရယ္၊ ေနာက္တစ္ခုက ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ေမြးဖြားတဲ့ လူအားလံုးကို အခမဲ့ ပညာေရးနဲ႔ မသင္မေနရ ပညာေရးမ်ိဳးကို ေတာင္းခ်င္တာေပါ့။ ေနာက္တစ္ခုကဘုန္းဘုန္းတို႔ ဘယ္တုန္းကမွ လုပ္မေပးဘူးတဲ့ ဥပမာ ထုိင္းႏိုင္ငံမွာ ဆိုရင္ အၾကီးတန္းေအာင္ရင္ အထက္တန္းေက်ာင္းနဲ႔ ညီဲတဲ့ အသိအမွတ္ျပဳတာမ်ိဳး၊ ဓမၼာစရိယဆိုရင္ ဘီေအနဲ႔အညီၤ ထားေပးတယ္။ အိႏိၵယ တကၠသိုလ္ေတြ၊ သီဟို တကၠသိုလ္ေတြလည္း ဒီအတိုင္း ထားေပးတယ္။ ဘုန္းဘုန္းတို႔က ကိုယ့္ျပည္မွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ဓမၼာစရိယဆိုရင္ ဘီေအနဲ႔အညီ ထားမေပးတာ၊ တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ေတြကို ၀င္ေရာက္ေျဖဆိုခြင့္မရွိေတာ့တာ၊ အၾကီးတန္းေအာင္ရင္ အထက္တန္းေက်ာင္းနဲ႔အညီ ထားမေပးတာ၊ တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ေတြကို ၀င္ေရာက္ေျဖဆိုခြင့္မရွိေတာ့အဲဒါေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္က သိေအာင္ ဒီလို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ လုပ္တဲ့ ေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာ ပါ၀င္ေဆြးေႏြးတာျဖစ္ပါတယ္။
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ေဒါက္တာသိန္းလြင္( Thinking Classroom Foundation)
ကြ်န္ေတာ့္ ရည္မွန္းခ်က္ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံပညာေရးကို ျမွင့္တင္ခ်င္တယ္၊ အဲဒီလို ျမွင့္တင္တဲ့ေနရာမွာ အားလံုးပါ၀င္တဲ့ ပညာေရး ျမွင့္တင္မႈမ်ိဳး ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ တစ္ေယာက္တည္း တစ္ဖြဲ႔တည္း အစိုးရတစ္ဖြဲ႔တည္း လုပ္ေနတာမ်ိဳး မျဖစ္သင့္ဘူးဆိုေတာ့ ပညာေရးလုပ္တဲ့သူ အားလံုုး၊ ဆရာေတြေရာ၊ မိဘေတြေရာ၊ ပညာေရးေလ့လာသူေတြေရာ၊ အားလံုးပါ၀င္တဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ိဳး ျဖစ္္ေစခ်င္တယ္။ ပညာေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမွာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကေနျပီးေတာ့ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အေနနဲ႔ ပညာေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေကာ္မတီတစ္ရပ္ဖြဲ႔ေစခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီ ေကာ္မတီကေန ပညာေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
စာေရးဆရာကိုတာ
ပညာေရးစနစ္ၾကီး ေျပာင္းလဲပစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြ လိုမယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ လက္ရွိပညာေရးဌာနက လူၾကီးေတြနဲ႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူးလို႔ထင္တာပါပဲ။ သူတို႔က ေတာ္ခ်င္ေတာ္မွာပါ၊ သူတို႔မွာ အဲဒီစိတ္ကူးစိတ္သန္းရွိတယ္ မရွိဘူး ေျပာလို႔မရဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေခါက္ရိုးက်ိဳးလာခဲ့တဲ့ အေျခအေနေတြနဲ႔ ေနလာခဲ့ၾကလို႔ပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားကေရာ စိတ္ကူးစိတ္သန္း ရွိလားလို႔ ေမးရင္ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ရွိေတာ့ရွိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ား သမၼတျဖစ္ရင္၊ ကြ်န္ေတာ္မ်ား ပညာေရး၀န္ၾကီးျဖစ္ရင္ ဘာမ်ားလုပ္မလဲဆိုျပီး စိတ္ကူးၾကည့္ပါတယ္။ ပထမဆံုး ဘတ္ဂ်က္ေတြကို ၂ဆ ၃ဆ တိုးမွ ျဖစ္မွာပဲ၊ အဲဒၤီလို စဥ္းစားမွာေပါ့၊ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ေက်ာင္းေတြကိုလည္း ဖြင့္ခြင့္ေပးလိုက္မယ္ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ငါ့မွာ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးေတြက ၾကီးတာကိုး၊ ေက်ာင္းေတြကလည္းေဆာက္ရဦးမယ္၊ ဆရာေတြကလည္းခန္႔ရဦးမယ္၊ ငါ့မွာရွိတဲ့ Resources ေတြနဲ႔ ၊ ငါ့မွာ ရွိတဲ့ ေလ့က်င့္ သင္ၾကားထားတဲ့ ဆရာေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္းနဲ႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ငါက်န္တဲ့သူေတြကို လႊဲေပးမွပဲ၊ ျပီးရင္ လင္းတေလာက္ေတာ့ ငွက္တိုင္းလွမွာပဲ၊ ငါ့ေလာက္ေတာ့ သူတို႔လည္း ေစတနာရွိၾကမွာပဲ စိုးရိမ္ေနလို႔ မျဖစ္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ဆို အဲဒီအတိုင္းေတြးမွာပဲ။
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ေဒါက္တာေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္
ပညာေရးကို ေျပာင္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အျမစ္ကလွန္ုျပီး ေျပာင္းမွရမယ္။ ဟိုေနရာျဖဳတ္ ဒီေနရာေျပာင္းလုပ္လို႔ မရဘူး။
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
သန္႔စင္ေအာင္(ရန္ကင္း) ( အညၾတ စာေရးဆရာ)
ဗဟိုက ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ့ စနစ္နဲ႔ လုပ္ေနလို႔ကေတာ့ ေကာင္းစရာအေၾကာင္း သိပ္မရွိေသးပါဘူး၊ တိုင္းနဲ႔ျပည္နယ္ အလိုက္ အစိုးရေတြ ရွိေနဘီပဲ။ ေအာက္ေျခကို လုပ္ပိုင္ခြင့္ အျပည့္အ၀ေပးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ေနာက္တဆင့္ ျမိဳ႕နယ္ပိုင္းက ၾကီးၾကပ္ေပးဖို႔ပဲ တာ၀န္ယူျပီး ကိုယ့္ေက်ာင္း ကိုယ္ေဒသအလိုက္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ရဘီဆို အျပိဳင္အဆိုင္ၾကီဳးစားၾကရင္းနဲ႔ ပညာေရးဟာ ျပန္လည္ ဦးေမာ့လာႏိုိင္ပါတယ္။
No comments:
Post a Comment