...
သို႔ေသာ္လည္း ပီတိကိုစား၍ အားမရွိႏုိင္ေသာ၊ အားရွိဟန္ မခ်ိတင္ကဲ
ဟန္ေဆာင္ေနရေသာ ကၽြန္မတို႔လို ပညာေရး (သင္ၾကားေရး) ၀န္ထမ္းမ်ားသည္
ပင္စင္ယူၿပီးသည့္အခါတြင္ မည္သည့္အရိပ္၊ မည္သည့္ေနရာသို႔ သြားေရာက္
နားခိုရမည္မသိ ျဖစ္ေနရပါသည္။ "၀င္ကစြပ္ေကာင္ကေလးေတြလိုေတာင္
ေနစရာရွိပါ့မလား" ေတြးေတာ ပူပင္ေနရပါသည္။ ေနစရာအတြက္ မည္သူ႔ကို
အားကိုရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနၾကရပါသည္။ လက္ရွိ အေနအထား အတုိင္းသာဆိုလွ်င္
ပင္စင္ယူၿပီး မေသခင္အခ်ိန္အထိ ကၽြန္မတို႔၏ ဆႏၵမ်ား ျပည့္ႏုိင္ပါဦးမလား...
(ေဒၚညြန္႔ညြန္႔ ရ-၇၃၆၁၊ ကထိက၊ ျမန္မာစာဌာန၊ ဒဂံုတကၠသိုလ္)။Myanmar Teacher's letter to President
No comments:
Post a Comment